Lőrinc Péter

Izvor fotografije: Üzenet. 1983/3.

Srednju školu pohađa u Oršavi i Pančevu, a univerzitetske studije započinje na Filozofskom fakultetu u Budimpešti. Nastavničku kvalifikaciju stiče 1924. godine u Beogradu. Od 1916. do 1918. godine bori se na ruskom i italijanskom frontu. Zbog antiratnih pesama (Devojka i mir, 1918) izveden je pred vojni sud, ali je oslobođen. Tokom Mađarske Sovjetske Republike bio je član organizacije socijalističkih studenata. Nakon njenog pada emigrira u Pančevo. Uključuje se u rad Komunističke partije Jugoslavije. Između 1920. i 1921. godine živeo je u Pečuju. Od 1921. do 1924. godine predaje mađarski, nemački i srpski jezik u srednjim školama u Velikom Bečkereku i Beloj Crkvi. Od 1924. do 1927. godine premešten je u Gornji Milanovac u Srbiji. Između 1927. i 1930. godine predaje u Pančevu, a između 1930. i 1936. godine u Velikom Bečkereku. Godine 1936. je kažnjen premeštajem u Bitolj u Makedoniji. Godine 1939. je penzionisan, a zatim reaktiviran. Od 1939. do 1940. godine živi u Subotici, kao vojnik u Makedoniji. Godine 1941. premešten je u Kotor. Tokom rata je zarobljen kod Beograda i odveden u zarobljeničke logore u Nemačkoj. Oslobođen je u februaru 1945. godine, a u aprilu dolazi u Suboticu. Između 1945. i 1946. godine bio je organizator nastave istorije i manjinske nastave u ministarstvu Srbije. Od 1946. do 1949. godine radi na istom radnom mestu u Novom Sadu. Između 1949. i 1959. godine bio je profesor na Višoj pedagoškoj školi. Kao penzioner predaje društvene nauke i mađarsku istoriju na Katedri za mađarski jezik u Novom Sadu. Godine 1957. osniva Istorijsko društvo Vojvodine, čiji je predsednik bio 17 godina. Uvršten je (kao Árpád Láng) u Almanah mađarskih pisaca Vojvodine (1924), u antologiju Cigle, brazde i (kao Láng) u izbor Martovski psalam (1973) koji predstavlja mađarsku avangardnu poeziju u Jugoslaviji.